جسارت

پریشب قبل از خواب کمی در مورد سایتهای آنلاین دی تینگ سرچ کردم و دیروز ناگهانی دل به دریا زدم و توی سه تاشون اکانت ساختم. 

یکیشون رو بعد حدود بیست و چهار ساعت پاک کردم چون بهش می اومد محل عرضه و تقاضای یک سری چیزهای خاص باشه کما اینکه چند تا پیامی که گرفتم هم در همون راستا بود. بعد یک آقای چهل و هشت ساله ای پیام داد و خوب بود پیامش. این شد که پروفایل رو پاک نکردم. امروز صبح هم یک هموطن اونجا دیدم و بعدم اون پیام داد و یه کم چت کردیم و اون عکس خواست و من مقاومت کردم با اینکه تا حدی بهش حق می دادم. عصری که بعد پیام آقای چهل و هشت ساله مبنی برا اینکه دو تا بچه داره تصمیم به حذف پروفایل گرفتم به اون هموطن که گفته بود بعدتر میاد و جواب سوالات آخر رو میده پیام دادم و آدرس دادم که اگر خواست ادامه بده بعد چطوری پیدام کنه. 

هموطن به نظرم بی مهارت یا کم فکر کرده اومد چرا که عکس پروفایلش با پروفایل حرفه ایش یکی بود و با یک سرچ عکس فهمیدم کی هست و کجا کار می کنه البته مدتی بعد اون هم عکسش رو برداشت. رسید به اینکه اونجا جای عکس آدم حسابی نبوده. 

نمی دونم ادامه بده یا نه؟ شاید نده. فک کنم احتمالش هم زیاد باشه ولی دلم می خواد آدم بعدی زندگیم شرایطش با من جور باشه. از دست اون قبلی و شرایط داغونش خیلی آزار دیدم. دلم می خواد مثل آدمهای معمولی دیت داشته باشم.

اون دو تا سایت دیگه هم که تند تند پیام میاد ازشون ولی چون عضویت نداده ام و نمیدم نمیتونم جواب بدم. اگه این آقای هموطن ادامه بده به معاشرت دیگه اونها رو رها می کنم. یه هموطن با شرایط مشابه خودم رو در صورتیکه آدم خوبی باشه به یه اینجایی ترجیح میدم. باید یه کم صبر کنم. هی روزگار